δασκαλος

Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΥ

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου, 2015

Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΥ

Γέρων Θεόφιλος Παραϊάν      

14 1 1 2

Εγώ επιμένω σε όλους, να πηγαίνουν, αν όχι σε όλες τις ακολουθίες, τουλάχιστον στην θεία λειτουργία.

Καί αν συμβεί κάποιος να μην πηγαίνει στη θεία λειτουργία, ούτε που κάθομαι να συνομιλήσω μαζί του! Γιατί δεν έχω να του πω τίποτε!

 

Γιά παράδειγμα:
Κάποιος, όταν τον ρώτησα τι κάνει την ώρα που θα έπρεπε να βρίσκεται στην εκκλησία, μου απάντησε: «Βλέπω τηλεόραση»!

Καί τότε του είπα: «Πρόσεξε, αυτό σημαίνει ότι μπροστά σου έχεις την τηλεόραση, ενώ στο Θεό έχεις γυρίσει την πλάτη σου. Άλλαξε λοιπόν. Πήγαινε στην εκκλησία, ώστε να έχεις μπροστά σου το Θεό, και πίσω σου την τηλεόραση ».
Οι άνθρωποι πολλές φορές κάνουν απρόσεκτα κάποια πράγματα. Αν ρωτήσεις κάποιον, γιατί δεν πηγαίνει στην εκκλησία, σπάνια θα ακούσεις ότι δεν πιστεύει και γι αυτό δεν πηγαίνει στην εκκλησία.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτός είναι ο λόγος που δεν πηγαίνει στην εκκλησία.

Δεν πηγαίνει, γιατί:

• δεν έχει τόση πίστη, όση του χρειάζεται, για να πάει στην εκκλησία ·

• δεν έχει τόση πίστη, όση χρειάζεται, για να παραμείνει στην εκκλησία ·

• δεν έχει τόση πίστη, όση χρειάζεται, για να παρακολουθεί τις ακολουθίες της εκκλησίας.

Δεν είναι δυνατόν να γίνει πρόοδος πνευματική χωρίς έργα της πίστης. Η πίστη αυξάνει με τα έργα της πίστης.

• Αν οι πιστοί νηστεύουν, τότε και οι λιγότερο πιστοί πρέπει να νηστεύουν, για να έχουν έμπρακτη πίστη που θα τους ενισχύει στην πίστη.

• Αν οι πιστοί πηγαίνουν στην εκκλησία, πρέπει και ο λιγότερο πιστός να πάει, για να έχει, έστω, μία παρουσία στην εκκλησία!

Κάποιος μου είπε:
«Πάτερ, μου λέτε να πηγαίνω στην εκκλησία. Αλλά δεν μπορείτε να φανταστείτε, πόσες κακές σκέψεις, πόσα μολυσμένα πράγματα κουβαλάω μέσα μου ».
Ξέρω ότι οι άνθρωποι είναι πολύ διαφορετικοί.
Αλλά ξέρω και ότι, χωρίς να πηγαίνεις εκεί όπου υπάρχει η δωρεά και η χάρη του Θεού, δεν μπορείς να δεχτείς χάρη Θεού.
Επομένως: Να πηγαίνεις όπως είσαι, όσο και αν οι σκέψεις σου είναι μολυσμένες, όσο και αν είναι κατώτερες! Να πηγαίνεις. Διότι μόνον έτσι μπορεί να έλθει ο καιρός που θα καθαρίσει το μυαλό σου και δε θα έχεις πιά τις βρώμικες σκέψεις που έχεις τώρα μέσα σου. 
Η συμμετοχή στις ιερές ακολουθίες είναι μία διδασκαλία, είδος σχολείου! Μόνο όταν φοίτησα στη Θεολογική Σχολή διαπίστωσα, τι θησαυροί υπάρχουν στις ιερές ακολουθίες.

 

Πηγή: agiazoni.gr

 

Ο διάβολος πουλάει πάντα χρησιμοποιημένα εργαλεία

Ο διάβολος πουλάει πάντα χρησιμοποιημένα εργαλεία

 

ο διαβολος πουλαει μεταχειρισμενα εργαλεια

Καθώς όλοι μας χρειάζεται να προσαρμοζόμαστε στις νέες συνθήκες, έτσι και ο Πονηρός αποφάσισε να διευθετήσει ένα μεγάλο τμήμα της απογραφής των πειρασμών του. Έβαλε αγγελία στην καθημερινή εφημερίδα και ασχολήθηκε με τους πελάτες του στο εργαστήρι του όλη την ημέρα.

Ήταν ένα απίθανο απόθεμα: ενάρετες πέτρες για σκόνταμα, καθρέφτες που τροφοδοτούν την «Αυτού Μεγαλειότητα», γυαλιά που μειώνουν τη σπουδαιότητα των άλλων. Κάποια αντικείμενα, κρεμασμένα στον τοίχο, τραβούν την προσοχή: στιλέτο με κυρτή λεπίδα για να μπήγεται αποτελεσματικά στην πλάτη του πλησίον και μαγνητόφωνα που καταγράφουν μόνο κουτσομπολιά και ψέματα.

-Μην Ανησυχείτε για την τιμή! Απευθύνθηκε ο γέρο-Πονηρός σε υποψήφιους πελάτες. Πάρτε σήμερα, πληρώνετε, όταν μπορείτε!

Ένας επισκέπτης, παίζοντας σε μια γωνιά, πρόσεξε δύο εργαλεία που φαίνονταν ότι είχαν πολυχρησιμοποιηθεί και έδειξε κάποιο ενδιαφέρον. Ωστόσο ήταν πανάκριβα. Περίεργος, θέλησε να μάθει την αιτία της εμφανούς αυτής διαφοράς.

-Είναι Φθαρμένα, διότι είναι αυτά που περισσότερο έχουν χρησιμοποιηθεί, απάντησε ο Πονηρός, γελώντας. Εάν όμως τα χρησιμοποιήσετε με πολλή διάκριση, ξέρουν πώς να λειτουργήσουν, χωρίς να σας εκθέσουν. Ωστόσο και τα δύο αξίζουν την τιμή που ζητώ · είναι η Αμφιβολία και το Σύνδρομο Κατωτερότητας. Όλοι οι άλλοι πειρασμοί μπορεί και να αποτυγχάνουν, αλλά αυτοί οι δύο πάντα φέρνουν αποτελέσματα.

Διασκευή από τα Πορτογαλικά. Αθανάσιος Γκάτζιος

 

αδειοι ανθρωποι

Οι άδειοι άνθρωποι

Μια φορά κι έναν καιρό ένα δάσκαλος περπατούσε με τον μαθητή του στο δάσος.

Καθώς περπατούσαν, ανάμεσα στους φυσικούς ήχους, άρχισε να ακούγεται και ένας διαφορετικός, αφύσικος ήχος.

Τότε, ο δάσκαλος σταματάει απότομα, γυρνάει προς την πλευρά του μαθητή του και τον ρωτάει «Μπορείς να διακρίνεις τι είναι αυτός ο ήχος?».

Ο μαθητής κοντοστάθηκε και αφού αφουγκράστηκε για λίγη ώρα απάντησε. «Είναι μια καρότσα» Ο δάσκαλος δεν φάνηκε ικανοποιημένος από την απάντηση και ρώτησε εκ νέου «Ναι, είναι μια καρότσα αλλά τι καρότσα είναι?».

Μαθητής αφουγκράστηκε Ο ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ομολόγησε Οτι μπορούσε ΝΑ καταλάβει. Ο δάσκαλος τότε χαμογέλασε και του είπε :. «Είναι μια άδεια καρότσα, γι αυτό κάνει τόσο θόρυβο», και συνέχισε «ίδιο συμβαίνει Το ΚΑΙ ΜΕ πολυακουσμένα ανθρώπους ΟΣΟ ΠΙΟ ΕΙΝΑΙ άδειοι, τόσο πιο πολύ θόρυβο κάνουν και τόσο πιο πολύ μιλάνε».

 

Από ekklisiaonline